લખાણ પર જાઓ

અખાના છપ્પા/પ્રપંચ અંગ

વિકિસૂક્તિમાંથી
← શ્થુળદોષ અંગ અખાના છપ્પા
પ્રપંચ અંગ
અખો
ચાનક અંગ →


પ્રાય પ્રપંચ આળપંપાળ,પંડિતે તેનાં ગુંથ્યા જાળ;

શ્ર્લોક સુભાષિત મીઠી વાણ,તેણે મોહ્યા કવિ અજાણ;

કહે અખો મર્મ સમજ્યા પખે,સંસ્કૃતનું પ્રાકૃત કરી લખે. ૧૬૨

વિએ શક્ય જણાવા કાજ,ગાજે જેમ રોહણીનો ગાજ;

વૃષ્ટિ થવાને નવ ગડગડે,સામો અવધ્યોથો પાછો પડે;

મિથ્યા સંસાર સાચો કવિ કવે,રખે અખા તું એવું લવે. ૧૬૩

પૂજાવા મનમાં બવ કૌડ, શબ્દતણા જોડે છે જોડ;

ભૂખ્યો નર બહુ તક્રજ પીયે, જાણે ઉદર ભરીને પુષ્ટિ પામીયે;

તેણે ધ્રાય નહીને વાધે રોગ, એમ અખા નોહે આતમભોગ. ૧૬૪

વિ થૈને અધકું શું કવ્યું, જોતા નહિ બ્રહ્મ અણચવ્યું;

રાગદ્વેષની પુંજી કરી, કવિ વ્યાપાર બેઠો આદરી;

તેમાં અખા શું પામે લાભ, વાયે ગયો જેમ સ્ત્રીનો ગાભ. ૧૬૫

હે અખો હું ઘણુંએ રટ્યો, હરિને કાજે મન આવટ્યો;

ઘણાં કૃત્ય કર્યાં મેં બાહ્ય, તોયે ન ભાગી મનની દાઝ;

દરશન વેશ જોઇ બૌ રયો, પછે ગુરુ કરવાને ગોકુળ ગયો. ૧૬૬

ગુરુ કર્યા મેં ગોકુળનાથ, ગુરુએ મુજને ઘાલી નાથ;

મન ન મનાવી સદ્‌ગુરુ થયો, પણ વિચાર નગરાનો રયો;

વિચાર કહે પામ્યો શું અખા, જન્મજન્મનો ક્યાં છે સખા. ૧૬૭

હુ કાળ હું રોતો રયો, આવી અચાનક હરિ પ્રગટ થયો;

ત્રણ મહાપુરુષ ને ચોથો આપ, જેનો ન થાયે વેદે ઉથાપ;

અખે ઉર અંતર લીધો જાણ, ત્યાર પછી ઉઘડી મુજવાણ. ૧૬૮

રાત્પરબ્રહ્મ પરગટ થયા, ગુણદોષો તે દિનના ગયા;

અચ્યુત આવ્યાનું એ એંધાણ, ચવ્યું ન ચાવે અખો અજાણ;

જે નરને આત્મા ગુરુ થશે, કહ્યું અખાનું તે પ્રીછશે. ૧૬૯

અખાના છપ્પા